خواب شیریِن من

تو آن خواب شیرینِ شب های مهتابی دلم شده ای
                                                         
                                           که گهگاه به آرزوی دل بیتابم ندای آری پاسخ می دهی

  در پیشین خداجافظی خورشید برزمین، توبر سکوتِ خواب من سلام دادی

                                           وچشمان متحیر مرا، برای شروع روزی دگر درخشان کردی

  شنیده بودم، آنچه می اندیشیم را در خواب و تنهایی میهمان داریم
                          
                                          من لحظه لحظه به تو می اندیشم، اما دریغ که تو هر شب به مهمانیِ خواب هایِ بی خوابی ام نمی آیی.....

                                                               
                                                                     
   

/ 5 نظر / 2 بازدید
فاطمه

چه خواب شیرینی! زیبا بود!

رويای طلايی

كودك نجوا كرد : خدايا با من حرف بزن. مرغ دريايی آواز خواند، كودك نشنيد. سپس كودك فرياد زد : خدايا با من حرف بزن. رعد در آسمان پيچيد ، اما كودك گوش نداد. كودك نگاهی به اطرافش انداخت و گفت: خدايا بگذار ببينمت. ستاره ای بدرخشيد ولی كودك توجه نكرد. كودك فرياد زد: خدايا به من معجزه ای نشان بده. و يك زندگی متولد شد، اما كودك نفهميد. كودك با ناميدی گريست خدايا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اينجايی. بنابراين خدا پايين آمد و كودك را لمس كرد. ولی كودك، پروانه را كنار زد و رفت... زيبا بود... مثل يک رويای طلايی

رويای طلايی

جرأت دیوانگی ... انگار مدتی است که احساس می کنم خاکستری تر از دو سه سال گذشته ام احساس می کنم که کمی دیر است دیگر نمی توانم هر وقت خواستم در بیست سالگی متولد شوم انگار فرصت برای حادثه از دست رفته است فرصت برای حرف زیاد است، اما... اما اگر گریسته باشی... آه... حس می کنم که انگار نامم کمی کج است و نام خانوادگی ام نیز از این هوای سربی خسته است امضای تازه ی من دیگر امضای روزهای دبستان نیست ای کاش، آن نام را دوباره پیدا کنم ای کاش آن کوچه را دوباره ببینم آنجا که ناگهان، یک روز نام کوچکم از دستم افتاد و لابه لای خاطره ها گم شد آنجا که یک کودک غریبه با چشم های کودکی من نشسته است از دور لبخند او چقدر شبیه من است! آه! ای شباهت دور! ای چشم های مغرور! این روزها که جرأت دیوانگی کم است بگذار باز هم به تو برگردم! بگذار دست کم گاهی تو را خواب ببینم ... بگذار در خیال تو باشم، بگذار ... بگذریم ...! این روزها، خیلی برای گریه دلم تنگ است! قيصر امين پور ... بازم ممنونم به خاطر همه چیز..

شيوا

مي خواهم براي شبي كه سايه ندارد خوشه خوشه آفتاب بچينم تا ازتن من با تو سايه اي واحد بسازم ...... خيلی قشنگ بود