سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

از خودم خیلی خوشم می یاد.

از آینه خوشم می یاد.

از ماه و ابر و برگ خوشم می یاد.

از رقصیدن و نوشتن خوشم می یاد.

از فکر کردن و صحبت در موردشون خوشم می یاد.

از تنهاییم خوشم می یاد.

از نگاه کردن تو چشمای آدما خوشم می یاد.

از با دوستان بودن خوشم می یاد.

از ساعت ها خیره شدن به بیرون از به پنجره خوشم می یاد.

از آغوش گرفتن کسانی که دوستشون دارم خوشم می یاد.

از نوازش کردن لیوانِ چاییم وقتی که داغه خوشم می یاد.

از اینکه با خودم حرف بزنم، خودم رو دعوا کنم و تشویق کنم خوشم می یاد. اینجا برای اینکه کم صدای خودم رو می شنوم و دلم براش تنگ می شه دارم یاد می گیرم بلند بلند با خودم حرف بزنم :)

از....

از بی خودی وقت تلف کردن مخصو صا با اینترنت بدم می یاد.

از صحبت الکی و غیبت کردن بدم می یاد.

از  تو رویا بودن بدم می یاد.

از برزخ ندونستن بدم می یاد.

از تنها موندن بدم می یاد.

از سکوتِ این شب ها بدم می یاد.

از اینکه کسی سر کارم بذاره متنفرم. فکری که دو روزه تو کلم می چرخه... آیا سر کارم گذاشته؟

از فکر کردن به مسائلی که تمام شده بدم می یاد.

از حقیر شدن بدم می یاد.

از....

پ ن: و این لیست ادامه دارد...

این لیست تنها یادآوری و تذکریِ برای خودم.

نوشته شده در جمعه ۱٧ آبان ۱۳۸٧ساعت ٥:٤٩ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin