سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

این روزها چند تا جمله رو خیلی تکرار می کنم... شاید برای اروم کردن خودم شاید برای آماده شدن در برابر هر وضعیتی و شاید... هر وقت هم می خوام چیزی بنویسم فقط از این موضوع می نویسم شاید دیگه خستتون کردم اما چه کنم یکی دو شماره بیشتر نمونده

و تکرار جمله ها تمرینی برای تسلیم بودن من...

خدای من  به آنچه که به من بدی راضی هستم.خدای مهربونم کمکم کن که به آنچه خودت بر زبانم جاری کردی عمل کنم یعنی صبر... بهترینم کمکم کن که برات بهترین باشم...

پ.ن:این شماره های آخر دیگه داره خفم می کنه مخصوصا با سر دردی که این روزها مهمونم شده...

مژگان

نوشته شده در یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧ساعت ۳:٥٤ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin