سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

مرگ برای من نه یه بمبِ ساعتیه که دوران پیری رو لحظه شماری برای انفجارش بدونم نه یه تصادف وحشتناک که نذاره از رانندگی لذت ببرم، برای من مرگ قسمتی از وجودمه، از خودم که هر لحظه باهامه و حسش می کنم....

عادت دارم هر شب قبل از خواب آرزوهام رو بشمارم، یه یادآوری از آنچه دوست دارم ودارم براش زندگی می کنم، آنچه که فردا به خاطر اونها می خوام از خواب بیدار شم و برای اونها امروز رو با تمام تلاشم تمام کردم. و در آخر با لبخند رضایتی می خوابم...

آیا من فردا بیدار می شم؟؟؟

پ.ن:این نوشته به این معنا نیست که من می خوام یا دارم می میرم. 

نوشته شده در پنجشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸٧ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin