سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

اين شعري كه الان مي خوام بنويسم را خيلي دوست دارم. يه غروبي كه از همه خسته شده بودم نوشتم:

 

 

       ديرگاهي ست كه در همهمه ي جنبش خلق        

                                                                      در پي نام دگر مي گشتم

       در پي شعر خوش عشق . صفا   

                                                            در پي جذبه ي يك نقش نگاه

      من در انبوه نياز عشقي

                                                  پي يك واژه ي زيبا بودم

           روزها در پي هم مي رفتند

                                                             و من اشقته و حيران بودم

     در سحرگاهي روشن  

                                       در طلوعي ديگر

                                                                      همره باد ونسيم

                                                                                                   از ته دره ي عشق

    نغمه اي باز مرا شيدا كرد

                                              چه كلامي. چه سكوتي....

 

    او به من گفت كه ان گمشده ي بي مانند 

                                                                     در وجود خود تو پنهان است

    من در انبوه صدا

                                                   جذبه ي تنها يي  خود را ديدم

    من به دنبال خودم بودم وحيران

                                                             در ميان خلق مي جنبيدم....        

      

     

نوشته شده در شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin