سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

سکوت بود و سکوت

 

           نوربود ونور

 

                          عشق وبود وباقی همه معشوق

 

   آسمان بی کران وعظیم وجود که مقیاسی نیست برای بیانش بر هست لبخند زد

 

وچشمان خسته ی بودنمان از نفخت فیه من روحی تجلی گر شد

 

         وآنگاه که نور شکافته شد و نور از نور جدا شد

 

                       همه دست در دست هم در پی هیئتی به نام او

 

        ونزولی از آن عشق بی مانند به سفلای سفلا

                             

                                   ومهمانی برای خاک تا بود را نمایان کند

 

چکیدن قطره ای از آن بی منتها عشق

                                               

                                           به روی صندوقچه ای به نام دل

 

چه زیبا خواست آن هست وجود تا هست شویم

              

                                             وچه زیباتر که هدیه ی بودنمان را عشق قرار داد

                                             

همه حیران اودر دریای جمالش غرق اند

 

                                                  ومبهوت کوره نوری از وجودش سرگشته ی یافتن او

نوشته شده در دوشنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

دلم خیلی برای اصفهان تنگ شده تو این مدت که دارم یه شهر دیگه درس میخونم شاید خیلی وقتا دلم برای خانواده و دوستام تنگ بشه اما نمی دونم چرا الان دلم خیلی برای اصفهان تنگ شده.

دلم برای خیابون چهارباغ اونم توی اردی بهشت وصدای گنجشک ها،برگ های تازه به دنیا اومده که سبزیشون کلی به آدم طراوت می ده،تنگ شده.می شه از لابه لای صدای آدم هاو بوق ماشین هاصدای گنجشک ها رو شنید ،دلم بدای همه چی لک زده.

ناژون که عصدهای بهاریش برای من بهشت بود،وعبور از اونجامن را مست می کرد.

مسیر خوونه که هر قدمش برام هزارهزارتا خاطره داره.

غروب هایی رو که در کنار رودخونه به خورشید نگاه می کردم و سرخی هورشید دیوانه ام می کرد.

وهزاران هزارجا که زندگی ام ولحظه های به یادماندنیاش رو دراون جاهابودم.ازهمه مهمتر حیاط خونمون با تمام درخت ها وگلها یا بهتر بگم با تمام جزيیاتش آجرها،سنگفرش ها،همه وهمه.اون کندوی زنبورگوشه ی حیاط یا گلهای رزدوست داشتنی یا اون پیچک جوونی که خودم کاشتمش دلمبرای همشون تنگ شده.

درسته که خیلی وقت نیست که ندیدمشون اما مثل اینه که سالهاست ازشون دورم.

اینا تموم زندگی ام هستند اینا همه ی خودم هستند چیزهایی که باهام گره خوردندوهرجا برمو باشم دلم براشون تنگ می شه  وقلبم برای درکنار اونها بودن می تپه...    دلم برای خودم تنگ شده

 

دیشب فهمیدم یکی از دوستای قدیمی ام دنیا را ترک کرده وپروازی به سوی ابدیت داشته.

گرچه خیلی وقت بود که ندیده بودمش اما اون جز خاطرات شیرین و به یادموندنی زندگیمه.

                            خدایا اورا به تو می سپارم  چه کسی مطمئن تر ازتو!

 

نوشته شده در دوشنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ۳:٢۸ ‎ب.ظ توسط مژگان نظرات () |

باران

 

چشم آسمان از شوق وصالت اشک باران است،

 

     و زمین میزبان خوبی برای اشک های انتظار آسمان.

 

         گویی که آسمان عقده ی دل خالی کرده وبیتاب تر از همیشه نوای دیدارتو را سر می دهد،

 

              گهگاه زمین به انتظار قدومت با آسمان هم آواز شده و هر دوسرود بی قراری سرمی دهند،

 

دراین نمایش بی نظیر درختان وگلها رقص وجود را با ترانه ی انتظاربه عالمیان پیشکش می کنند.

 

             ومن حیران این همه زیبایی ،به سرودآشنای انتظار گوش فرا داده و غرق بی قراری توام....

                                                                                                                          

                                                                                                                   ای نوازش نیاز هستی.

نوشته شده در یکشنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ٥:۱٧ ‎ب.ظ توسط مژگان نظرات () |

بیا که چشمانم بی قرار دیدن است،من آن کوری هستم که در پی عطر خوشت در کوی بی قراری سرگردانم.

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

چه بسیار نفس کشیدیم اما ندانستیم چرا.... 

و چه بسیار اشک ریختیم اما ندانستیم در فراق چه کسی...

نگاه سرد درختان به دلهای فسرده

حکایت از نبودن ونزیستن دارد

چشمان خسته ی آسمان حیران به زمین می نگرد

و دستان سرد باد دشت ها رانوازش می کند

بی تو طلوع وغروب معنای یکسانی گرفته اند

و روزوشب با گردوغبار فسردگی محو تاریکی شده اند

تو نوازش آرامش بر دلهای خستگان تاریخی

تو نور عظیم هستی در رگ وجود عالمی

زمین تشنه ی عشق است و آسمان گدای نور تو

باد محتاج محبت و من نیازمند خود تو

تمام عشق های جهان پیشکش وجودت

و تمام اشک های چشمان منتظرم برای تو

بیا که آسمان وزمین و باد چشم براه آمدنت هستند

بیا که من لبریزم از انتظارآمدنت....

ای تمام وجودم

نوشته شده در دوشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸٦ساعت ۱:۳٢ ‎ب.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin