سياه مشق عشق

سیاه مشق های هر روز و شب و هر لحظه ام که با عشق بوی زندگی گرفته اند. دفتری بی مخاطب

       گر چه بیشتر از چند روزی نیست که بر وجود پاک و مهربانت سلام نکرده ام اما گویی سالهاست که طعم جدایی را چشیده ام و بی قرارتر از همیشه به دنبال بهانه ای برای سلام...

گویی که اغاز با سلام به تو معنا می گیرد.اغازی که پایانی ندارد.

       یاد توکه بهترین ارامش بودنم است در میان لحظه لحظه ی زندگی ام جاریست اگر چه وجودت در این میان نیست.... عشق به تو بهترین خاطره ی بودنم است عشقی که معنای نیستی را به من هدیه دادو پروازی دگر به من اموخت.

      با تو ای رویای دیرینه ام سراپا همه محبت می شومو سرود جاودانه ی مهر را نثار یکایک انسانها می- کنم سرودی که خود به من اموختی...

     با تو در اسمان بی کرانی پرواز می کنم و گذشت وایثار رالمس می کنم....

 

                       نوازش نگاه لطف و مرحمتت را از زندگی من دریغ مدار. ای بزرگ من...

                                                                                

                                                                                                       کوچک تو.مژگان.

 

نوشته شده در شنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٥ساعت ٩:٤۸ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

استرس استرس استرس...پروژه. بن بست . بد اخلاقی سرما خوردگی (اونهم دور از خانواده) اخرش هم پشیمانی.....

 خستمه و کارم به بن بست رسیده احتمالا اینم از خواصه شریفه

نوشته شده در دوشنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٥ساعت ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

اين شعري كه الان مي خوام بنويسم را خيلي دوست دارم. يه غروبي كه از همه خسته شده بودم نوشتم:

 

 

       ديرگاهي ست كه در همهمه ي جنبش خلق        

                                                                      در پي نام دگر مي گشتم

       در پي شعر خوش عشق . صفا   

                                                            در پي جذبه ي يك نقش نگاه

      من در انبوه نياز عشقي

                                                  پي يك واژه ي زيبا بودم

           روزها در پي هم مي رفتند

                                                             و من اشقته و حيران بودم

     در سحرگاهي روشن  

                                       در طلوعي ديگر

                                                                      همره باد ونسيم

                                                                                                   از ته دره ي عشق

    نغمه اي باز مرا شيدا كرد

                                              چه كلامي. چه سكوتي....

 

    او به من گفت كه ان گمشده ي بي مانند 

                                                                     در وجود خود تو پنهان است

    من در انبوه صدا

                                                   جذبه ي تنها يي  خود را ديدم

    من به دنبال خودم بودم وحيران

                                                             در ميان خلق مي جنبيدم....        

      

     

نوشته شده در شنبه ۱٤ بهمن ۱۳۸٥ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ توسط مژگان نظرات () |

فردا برمی گردم تهران... ۶ روز خوشی تفریح اونم از سالماشبهم خوش گذشت. حسابی روندم(من عاشق رانندگی هستم). دوستامو دیدم... اما نمی دونم چرا همیشه موقع برگشتن دلم میگیره.

الان هم بی خوابی زده به کلمبقیه اش رو بدنا میگم حالا خستمه

نوشته شده در جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸٥ساعت ٤:٢۳ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

اب چه زیبا سروده مستی می خواند   وخورشیدچه زیبا نمایش طاعت می دهد.

نگاه ها تاب دیدن نداردو لب ها تاب جنبیدن....

کلمات از میان افکار جابجا می شوندوباقی همه سکوت است وسکوت...

سکوتی که هیجان را شور می بخشد و سرود مستی اب را رونق.

در این وادی که خورشیدو ابر سیراب فرمانبرداری اند.لبان تشنه ای نیز سیراب عشق شده و وجودی ارام مرکز این عشق بازی...

چه رسم زیبا یی که ببازی هر ان چه داری برای معشوق حتی جان خود را...

وچه کس مشق این عشق خوب می نگارد جز حسین....

زمین بوی بهشت گرفته واسمان بی قرار در اغوش کشیدن زمین.

روزی که عشق بر روی زمین معنا بخشیده شدو گذشت و نیستی بویی تازه گرفت.

چشمان حیران زمینیان متحیر چنین عشقی جز اشک کلامی نمی گویدو اسمانیان در حسرت درک ان جز نام او چیزی بر زبان نمی ارند.

                                       سکوت تنها واژه ای ست که از میان کلمات

                                      برای بیان بزرگی حادثه یافته ام.....

نوشته شده در جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸٥ساعت ۳:٠۳ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |

دیگه می خوام سیاه مشقام رو اینجا بنویسم.

                                                                    مژگان

نوشته شده در جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸٥ساعت ٢:۳٥ ‎ق.ظ توسط مژگان نظرات () |


Design By : Night Skin